Monday, January 5, 2009

Pilotong Ballpen

Kung kailan naman sinisipag akong magsulat ay saka naman nawala ang ballpen ko. Panahon ng pagbabakasyon kaya hindi ko ginagamit, nakalimutan ko tuloy kung saan ko naipatong. Sinubukan kong hanapin pero hindi ko nakita. Kulang na nga lang ay itaob ko ang bahay namin at itaktak baka sakaling lumabas pero ala pa rin. Sa totoo lang, nainis talaga ako. Ayoko ko pa namang mawala yun. Ayoko ngang pinapahiram sa iba yun at kung ipahiram ko man ay sinasabihan ko ang nanghiram na huwag ibabagsak baka hindi na sumulat tapos mawawala lang. (Bakit ang ballpen pagnabagsak ay madalas hindi na sumusulat minsan naman ang labo na?) Sa inis ko tuloy nakagawa ko ng isang tula. Tula na pinagbuhusan ko ng sama ng loob ng minsang mawala si...

Pilotong Ballpen

Isang sandatang hindi ko malilimutan
Saan man naroon, kailanman
Sandata sa pagtupad ng mga pangarap
Bawat pagsulat lipad ay matayog.


Paano na ako kung ala ka?
Ikaw ang kasama sa tuwina, saksi sa lungkot at ligaya
Mga salitang hindi masabi, tinta mo ang gumuguhit
Sabay sa pag-agos ng aking mga luha
Sabay sa pagngiti ng aking mga labi.


Anung silbi ng papel kung ala ka?
Paano maisusulat ang bawat damdamin?
Kung ako'y iyong lisanin...
Buhay ko'y bakit 'di pa bawiin?


Sinadya kong hindi pagandahin o ayusin ang tugma ng tula. Gusto ko kasing ilabas ang natural na ayos nito kung paano ko ito nabuo. Mapapansin na hindi kahabaan ang tula dahil hindi ako eksperto pagdating dito. Minsan lang ako gumawa ng tula, pagbigyan mo na.

No comments:

Post a Comment

Now is your turn to speak out!!